ตอนนี้ขาเดี้ยง...
posted on 23 Nov 2009 08:32 by arachan in Diaryก็ไม่มีอะไรมาก เย็นวันศุกร์ หูกระเป๋าดันมาขาด เลยเดินลงจากตึกไปล้วงของไป กำลังจะหยิบมือถือ วูบนึงเท่านั้น รู้สึกตัวอีกทีตัวก็ลงไปนอนกะพื้น ขาขวา ลงไปอยู่ในท่อ ท่อระบายน้ำที่น่าเกลียด มีช่องระหว่างทางเดินเป็นขั้นบันไดพอดี
มีน้องนักศึกษาเดินมา เราร้องให้ช่วย เขาก็ช่วยพยุงมานั่ง สักพัก เราตั้งใจจะลุกให้ได้ แต่ก็ลุกไม่ขึ้น
ยามเดินมาดู
ยามวอบอกกันเอง
อาสาสมัครยามเริ่มมาดู เราเลยบอกให้ไปหาครูที่ศูนย์เด็กและ บอกป๊าเรื่องอุบัติเหตุ
อาสาสมัครยามถ่ายรูปเป็นหลักฐาน
คนทำงานในตึกเลิกงาน เริ่มเดินมาดู คนที่รู้จักหลายคน
น้องที่รู้จักเริ่มมาดู
สมโภชน์ (รปภ ประจำตึก)มาดู แล้ววิ่งไปบอกมด น้องที่ออฟฟิส
จากนั้นน้องและพีี่ในออฟฟิสก็วิ่งกันมาดู
พยาบาลห้องพยาบาลมาช่วยปฐมพยาบาล ขาเริ่มชามาก
มดกะอรรถวิ่งไปศูนย์เด็ก
ป๊าขับรถมาดู
พี่ยามโทรแจ้งรถพยาบาลบางปะกอก
พยาบาลขอบัตรพนักงาน และใบประกันเพื่อขอประวัติที่โรงบาล
พี่ทิพย์ว่าจะไปเป็นเพื่อน
แต่ปเาหนิงบอกไปเอง
อธิการกำลังจะกลับบ้าน ยามไปบอก เลยเดินมาดู
รถปอเต๊กตึ๊งมา
พี่พยาบาลโวยวายว่าเอารถพยาบาลไม่ใช่ปอเต๊กตึ๊งอาสาสมัครปอเต๊กตึ๊งดามขาให้ระหว่างรอรถพยาบาล
ป๊าขับกลับบ้านไป พร้อมไจ๋
ส่วนขิง มดจะพาไปส่งกับเดียร์ทีหลัง
รถพยาบาลมา
มีการเคลื่อนย้ายขึ้นเตียงพยาบาล ปวดข้อเท้าแล้ว
ขึ้นรถพยาบาลไปพร้อมหนิง
รถขับไวมาก
อยากกกกอ้วกกก เพราะนอนโดนล๊อกขยับไม่ได้ โคลงไปโคลงมา เมารถ
ป้าหนิงหายาดมให้ไม่เจอ
จะอ้วก
รถเลี้ยวเข้าโรงบาล
...
ห้องฉุกเฉิน
ต้องเอากางเกงมาเปลี่ยน (วันนั้นใส่กางเกงทำงานสีดำ ไม่งั้นคงมีแผลมากกว่านี้)
หนิงโทรรายงานทุกคนในออฟฟิส
พยาบาลพาไปเอ็กสเรย์ฺ
สองที
สามที
ตรวจสอบ เรารอที่หน้าห้องเอ็กสเรย์ พี่มอนโทรมา
กระดูกไม่หัก
พี่มอนโทรมา หนิงเจอพี่มอน เลยฝากกระเป๋าให้ไป
หมอมาดูอาการ
ถอดกางเกง
เอาผ้าปิดไว้ กางเกงในสีชมพูซะด้วย อายหมอว่ะ (หมอไม่เห็นหรอก พยาบาลเห็น)
พยาบาลตุ๊ดเข้ามาตรวจสอบ
พยาบาลสาวมาล้างแผลให้
พยาบาลตุ๊ดเอาอุปกรณ์เข้าเฝือกมา
หมอใส่เผือกดามหลังขา เอาผ้ายางพัน
ขาชาอีกรอบ
เฝือกยังนิ่มและเย็นอยู่
พี่มอนเข้ามาดู
แล้วพี่มอนก็ออกไป หลังจากดูซื้อกระโถนฉี่ให้
มดมา
มดเอากางเกงเลที่ยืมจากเดียร์มาให้
มดคุยกะพี่นก เอาให้คุย แล้วเราก็บอกว่า สบายมาก แค่ตกท่อ
จากนั้นหนิงก็คุยกะเดียร์วรา เอายื่นให้พูด ก็บอกว่า โอเคๆ สบมยห.
เฝือกที่ดามเริ่มแข็งตัว เริ่มร้อน หายปวดเลย
...
...
...
...
เฝือกแห้งแล้ว
ใส่กางเกง
บุรุษพยาบาลพานั่งรถเข็น
บุรุษพยาบาลคนเดิมแหละที่เคยเข็นให้เราตอนท้องไจ๋ ขิง และตอนเข็นให้ไจ๋ตอนป่วย
บุรุษพยาบาลพาไปห้องรอยา
พยาบาลเอาใบมาให้เซนต์ แม่เจ้า ถ้าต้องจ่ายเองนี่เกือบ 4 พันเลยน้า
ดีที่เคลมประกันกะมหาลัยได้
เซนต์
รับยา
กลับบ้าน
...
...
...
....
เข้าห้องน้ำลำบากมาก
ตอนนี้ เวลา 8.44 น. ขอวันที่ 23 พย.
ปวดเข่ามากมาย
กะว่าจะ นั่งอยู่นานๆหน่อย ไม่พยายามลุกไปไหน เพราะเมื่อวานลุกเดินทำโน่นทำนี่มากไป จนอาการกำเริบ
รูป ...
ขาที่ถูกเข้าเฝือก
สภาพข้างใน บางส่วน ที่แกะออกมาเพราะเข้าส้วมแล้วทำเปียก..เลยต้องมาเป่าให้แห้ง
ของจริงเขียวกว่านี้หน่อย
-*****- สรุปอาการ
แพทย์วินิจฉัยว่า เกิดอาการเอ็นฉีกเนื่องจากอุบัติเหตุตกท่อ มีอาการบวม ัอกเสบ เห็นควรพักรักษาตัว 1 สัปดาห์ และเฝ้าระวังอาการอีกอย่างน้อย 2-3 สัปดาห์---
(ทิ้งน้ำหนักตัวมากกว่า 50 กิโลลงในท่อระบายน้ำที่ช่องห่างแค่A4 ลึก 70เซนต์)
มีเรื่องให้เคืองด้วยวันศุกร์ที่ว่าซวยๆหนังสือแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษาชมรมการ์ตูน ก็ดันเขัียนชื่อผิด เม้งพี่ทวีแกก็บอกให้ไปเม้งประธานชมรม โอ้อย เราจะไปเม้งน้องเข้าได้ไงกัน นี่มันหน้าที่ของพี่แกต้องตรวจสอบสิ ไม่ใช่ให้น้องทำ หนอยแนะ.... น้อง Rokang ถ้าได้อ่านบล๊อกนี้ ยังไงก็ฝากเข้าประชุมแทนก่อนนะ จ๊ะพี่คงเดี้ยงไปอีกนานแสนนานเลย ขอโทษนะ
ฝากเรื่องชื่อกะน้องเอกแล้วนะ
ขอบคุณน้องๆชมรมศิลปะการ์ตูนฯทุกคนนะที่ไม่ลืมเจ๊...
ขอบคุณพี่ๆที่ทำงานในตึก รปภ. และเพื่อนร่วมงานร่วมทุกข์ร่วมสุขทุกๆคนเลยนะที่เป็นกำลังใจให้
ขอบคุณคนที่บ้านที่ช่วยเหลือ...ทั้งตอนดีและตอนแย่
ขอบคุณพ่อ และทุกคนที่บ้านวราชุน ค่ะ ที่ให้กำลังใจอยู่ห่างๆ (บ้านไกล)
และจะรีบหายไวๆ กลับไปทำงานต่อ
(ก็ต้องทำที่บ้านอยู่ดีไม่ใช่รึ แง่ว)
