บ่น... เสียดาย เสียใจ ...แต่ไม่ละ...

ย้อนความไป 2 อาทิตย์ก่อน เด็กคนหนึ่งในห้องเช่า เขามีวิชาเรียนให้สังเกตพฤติกรรมหนูแฮมสเตอร์ จึงซื้อหนูมาคู่นึง แต่แล้วพอเขาทำรายงานเสร็จ หนูน้อยสองตัวนั้นก็ถูกทิ้งไว้ในห้องไม่มีคนเหลียวแล คุณน้าเจ้าของห้อง แม่ของเด็กชายตัวน้อย เลยตั้งใจว่าจะเอาหนูให้เด็กข้างบ้านไป เพราะเลี้ยงไม่ไหว ดูแลไม่ได้ และเด็กชายก็หมดความสนใจในหนูนั่นไปแล้ว

แต่แล้ว ปะป๊า พ่อพี่มอน ก็ขอไว้

หนูสองตัวในกรงนก ก็วางอยู่ตรงม้าหินหน้าครัว เราก็อดไม่ไหว เปลี่ยนกระดาษทำความสะอาดกรงและให้อาหารแก่มัน

ขอพี่มอนเลี้ยง แต่ เขาว่า มันจะสกปรก กลัวไจไจ๋ติดโรค

เราเลยได้แต่นั่งดูมันวิ่งไปวิ่งมาในกรง พอตกดึก ก็เอาเข้ามาไว้ในครัว เพราะกลัวว่า อยู่นอกบ้าน จะมีงูกับแมวมางาบไป....

วันอาทิตย์.... เราก็พาหนูน้อยไปวางที่ม้าหินที่เดิม แต่เอาผ้าคลุมไว้ มันก็กัดกัน วิ่งไล่กัน ร้องดังจีดจีด เหมือนเครื่องช๊อตไฟฟ้า เจ้านุ่น หมาน้อยของพี่มอน ก็จะนั่งเฝ้าดูหนูอยู่หน้ากรงทั้งวัน ส่วนเราเองก็เล่นเกมได้แป๊บๆก็ต้องออกมาดู ว่าน้ำหกไหม อาหารหมดหรือยัง
นึกถึง หนูแฮมสเตอร์ของ Por_KK ขึ้นมาทันที

วันจันทร์ ตื่นมาตอนเช้า อาหารหมด เราก็เลย เอาอาหารเม็ดของหมาให้มันตัวละ3ชิ้น มันรับอาหารจากมือไปแทะ น่าเอ็นดูมาก พอเก็บเศษกระดาษ เปลี่ยนน้ำ เราก็อาบน้ำแต่งตัวไปทำงาน โดยที่ เอาผ้ามาปิดไว้และวางเอาไว้ในครัว ช่วงบ่าย เราก็หาข้อมูลเกี่ยวกับหนูแฮมสเตอร์ ว่าเลี้ยงยังไง ทำอะไรบ้าง เย็นนั้นก็ตั้งใจจะซื้อกรงของมันให้อยู่

แต่แล้วพี่มอนก็ออนM มาบอกว่า มีน้องที่ทำงานเขาอยากเลี้ยงมาก ให้เราโทรไปขอปะป๊า ว่า มีคนมาขอ

น้องที่ทำงานก็มารับหนูสองตัวถึงบ้านเลย เราก็เอาใส่กล่องที่ เด็กชายได้มาตอนซื้อเจ้าหนูสองตัวนั้น พร้อมอาหารถุงนึง พอเราเห้นว่า สาวที่มารับไปเลี้ยงนั้น ท่าทางเขาดีใจและมีความสุขก็มั่นใจว่า เจ้าหนูสองตัวนั้น คงต้องมีความสุขแน่ๆ

น้าคนนั้นที่อยู่ห้องเช่าก็ชะเง้อมอง เราก็บอกไปว่า หนูสองตัวนั้นไปดีแล้ว มีคนมารับไปเลี้ยง ...

เสียดาย ถ่ายรูปไว้แค่ สองรูป มันน่ารักมากๆๆ แต่อย่างว่า

"อยากเลี้ยงแฮมสเตอร์ก็จริง แต่ อยากเลี้ยงไจไจ๋มากกว่า"

ตัวนี้เป็นหนูตัวเมีย มันจะไฮเปอร์มาก วิ่งไปทั่วกรงตลอดเวลา ถ่ายรูปไม่ค่อยได้เลย
ตาสีแดงด้วยนะ สวยมาก

ส่วนตัวนี้ตัวผู้ มันนอนน่าเอ็นดูมาก พอเอานิ้วไปจิ้มที่พุง มันจะร้อง จี๊ดเชียว มารยาทดี เวลากิน จะมาขอกะมือ น่ารักมากๆ

..... อย่างน้อยก็ไม่อายใครว่า ครั้งนึง เคยได้เลี้ยงแฮมสเตอร์ ถึงแม้จะแค่ 2 วันก็ตาม...

*********************************

มาต่อที่พี่มอน ซื้อโนตบุคใหม่มาได้อาทิตย์จึงแล้ว (ใหม่เรา แต่เก่าของคนอื่น) คงไม่มีคเชื่อว่า จะได้ Vaio รุ่น 2003 จอ 17 นิ้ว หนักอึ่ง ที่สมัยนั้น ราคาร่วมแสน ในราคาแค่ หมื่นแปด พระเจ้า... พี่มอนเห่อมาก แทบจะเอามานอนกอดเลย ปัจจุบันวางอยู่ปลายเตียง และน้องชายพี่มอนก็ชอบแอบเข้ามาเล่นในห้องบ่อยๆ...

ส่วนรูปล่าสุดในรอบหลายเดือน ไม่อาจโชว์พุงให้เห็นได้มากนัก เพราะมันใหญ่จนน่ากลัวจริงๆ

เรื่องที่บ่นสำหรับวันนี้ คงมีเท่านี้ละ พักนี้ห่างๆเรื่องคอสไปพอสมควร แต่ไม่ต้องห่วง เหมือนกับเวลาที่ลมหยุดพัดก่อนพายุมานี่แหละ เราต้องเตรียมรับมือกับการเปลี่ยนแปลงหลายๆอย่าง แต่ที่แน่ๆ ยังไงก็คอสแน่นอนจ้า....