ท้าวความไปไกลหน่อย เมื่อต้นสัปดาห์ ไจ่ไจ๋ก็ได้มีโอกาสไปอยู่เนอสเซอรี่ที่มหาลัยอีกแว้ว แน่นอนว่า มันไม่เหมือนเมื่อ 2 เดือนก่อน เพราะตอนนี้ เขาติดแม่มากมาย ร้องแว๊กๆไม่หยุด เข้าวันที่สอง ก็ยังเหมือนเดิม คุณครูบอกว่า ต้องใจแข็ง เพราะเขาร้องอ้อน
คืนวันอังคารเป็นคืนที่ทรมาน เพราะไจ่ไจ๋ ร้องเหมือนสะดุ้งตื่นทั้งคืน จนเครียดกันทั้งบ้าน กว่าจะสงบได้ก็เกือบตี 5 ส่งผลให้ไม่สามารถประกอบภารกิจใดๆในวันรุ่งขึนได้ (ปะป๊าเจ้าไจ๋ได้หลับไปช่วงตี2-3 เลยไปทำงานได้) สองแม่ลูก สลบเหมือดไปหนึ่งวันเต็ม...
ตั้งใจว่า พรุ่งนี้จะต้องไปบ้านคุณยายนิ๊ตตต ให้จงดี ปรากฏว่า คุณยายนี๊ตต แกก็ป่วย เป็นหัด แต่ไม่ใช่หัดเยอรมันหรืออะไรหรอก แกไปหาหมอมาก็ว่าเป็นไวรัสธรรมดาที่ติดต่อได้ง่าย ผื่นขึ้นทั้งตัว ขนาดเด็กชายซีเจขาประจำลูกป้าอ้อแก ยังสั่งงดห้ามมาที่บ้าน อีชั้นก็มีลูกอ่อนกะในท้อง ยิ่งโดนงดใหญ่ ส่งผลให้วันนี้ ต้องนอนเหมือดกะบ้านอีกวัน
ไจ่ไจ๋ไข้ขึ้นช่วงสาย.... 39.2 องศา ครั้งแรกในรอบครึ่งปีนับจากป่วยหนักตอน 5 เดือน ไจ่ไจ๋นับว่าเป็นเด็กชายที่อึดถึก ไม่ค่อยป่วยอะไร แต่คงเพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย เมื่อวานร้อนกลางคืนฝน แถมไม่ชอบห่มผ้า เลยอาจจะป่วย ไม่ก็เพราะออกท่องยุทธภพเมื่อวานเย็น (พาเดินเล่น) แล้วหยิบใบไม้ใบหญ้ามา สกปรก ไม่ได้เอาเข้าปากหรอกนะ เชื้อโรคอาจจะติดมาก็เป็นได้
ยังไง ก็ขอขอบคุณแขกผู้มาเยี่ยมเยือนบล๊อกจิ๊ดจี้รี่ ที่เคยเป็นบล๊อกเด็กคอส ที่แปรสภาพมาเป็นบล๊อกแม่ลูกอ่อนด้วย ระวังรักษาสุขภาพกันด้วยนะคะ
จากูชี่ใหม่ .... น้ำอุ่นใต้ก้น กับการ์ดไซยูคิสะสมของแม่ในมือ .... พังยกคอเลคชั่น
เช้ามาไม่อยากจะตื่นเลยให้ตาย....
ช่วงเย็นจะมีสมาธิเป็นพิเศษกับการต่อบล๊อก...
ป่วยคร๊าบบบ เป็นกำลังใจผมด้วยนะคร๊าบบบ
ปล... อยากกิน............พิซซ่า สเต๊ก ไอติม ...เบื่ออาหารญี่ปุ่นอย่างแรงง
